شريعت بدر رفته و اجماع امت را منكر شده ، و اگر آن را تأويل كند بايد دليل بياورد . و اگر او تنها طول عمر را معجزهء صاحبش داند و كرامت او شمارد و از طول عمر ابليس صرف نظر شود تو ميتوانى بگوئى : حكم امام نزد ما چون حكم پيغمبر است در معجزه داشتن و صاحب كرامت بودن تا آنجا كه ممتاز شود از مردم و نبايد منكر شد كه خدا براى معجزه بودن و كرامت او عمرش را دراز كند . و بدان كه - خدايت كمك دهاد - راستش اينست كه مخالفان تو در بارهء درازى عمر گر چه خود را مسلمان شمارند ولى سخن از زبان ديگران گويند بشرح زير : برخى آنان به زبان فلاسفه سخن كنند و گويند : درازى عمر تا اين حد از نظر عقل محال باشد و دليلى بر درستى آن ندارند . برخى از زبان ستاره‌شناسان گويند : كواكب به كسى عمرى بيش از صد و بيست سال ندهند و هذيان فراوانى بهم بافند . برخى به زبان طبيبان سخن كنند كه طبيعت‌پرستانند و گويند : عمر طبيعى صد و بيست سال است و چون آدم زنده بدان رسد بپايان دوران تندرستى خود رسيده و از آن پس جز ضد آن نباشد . ولى سخن همه صرف دعوى است و بجز هوى و عصبيت مستندى ندارند و چون در تنگناى بيدليلى افتند همه بر گردند بگواه عادت و گويند : ما نديديم كسى بيش از اين زنده بماند و اثبات نديده براى ما راهى ندارد و همين اندازه از عمر است كه عادت عمومى است و خود عادت صحيح‌تر دليل باشد . و همهء آنان از حكم ملت بدرند و با اتفاق امت مخالفند و با آنچه از شرايع الهيه در گذشته ثابت است ، زيرا همهء مليون از بشر اتفاق دارند بر جواز دراز بودن عمر و در كتاب تورات گزارشها از عمرهاى دراز هست كه ميان آنان در بارهء آن كشمكشى نيست . در تورات است كه : آدم ( ع ) 930 سال عمر كرده ، شيث ( ع ) 912 سال ، انوش 965 سال ، قينان 910 سال ، مهلائيل 895 سال ، برد ( يرد - خ ) 962 سال ، اخنوخ كه ادريس پيغمبر باشد 965 سال ، متوشلخ ( متوشلح - خ ) 969 سال ، ملك ( لمك - خ ) 767 سال ، نوح 950 سال ، سام 600 سال ، ارفخشد 498 سال ، شالخ